Encyclopedie

De Vlaams-nationalist Alfred van der Hallen (1901-1975) was van 1941 tot 1944 ‘oorlogsburgemeester’ van zijn geboortestad en woonplaats Lier.

Frans van der Linden (1894-1918) speelde tijdens de Eerste Wereldoorlog een bedrijvige rol binnen de Frontbeweging. Na zijn overlijden aan het eind van de oorlog werd hij een van de zogenoemde IJzersymbolen.

Juliaan van der Linden (1848-1911) was advocaat in Brussel. Hij ijverde voor de ontplooiing van de Nederlandse rechtstaal en voor het gebruik van het Nederlands in de rechtbanken.

Musicoloog Floris van der Mueren (1890-1966) was hoogleraar aan de Gentse universiteit. Hij was secretaris van het Davidsfonds en promotor van het ABN. Ook was hij politicus voor de Katholieke Vlaamsche Volkspartij.

Edouard van der Plassche (1823-1895) was advocaat, rechter en politicus. Hij engageerde zich binnen het liberale flamingantisme in Brussel.

Jan van der Ven (1876-1925) koos tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het activisme en bracht vanaf 1919, na een kortstondige gevangenisstraf, enkele fel anti-Belgische publicaties uit.

Michiel Van der Voort (1812-1867) woonde achtereenvolgens in Antwerpen en Brussel en was in beide steden een pionier in Vlaamsgezinde acties. Hij was betrokken bij vele organisaties, zoals de Olijftak, de Grievencommissie en Vlamingen Vooruit.

Bernard H.C.K. van der Wijck (1836-1925) was een Nederlandse hoogleraar die in 1917 mee aan de basis lag van de Groot-Nederlandse drukkingsgroep De Dietsche Bond, waarvan hij bovendien van 1917 tot 1921 voorzitter was.

Edmond van Dieren (1879-1961) was een advocaat en een gematigd Vlaams-nationaal en onafhankelijk politicus.

De jurist, hoogleraar en katholieke politicus Emiel van Dievoet (1886-1967) was in de jaren 1930 de drijvende kracht achter de opstart van Nederlandstalige colleges aan de Leuvense rechtsfaculteit.

Tony van Dijck (1922-2009) was lid van de Waffen-SS en vanaf 1943 tot het einde van de bezetting stond hij aan het hoofd van de Germaansche-SS Vlaanderen.