Encyclopedie

Historicus en leraar geschiedenis in het middelbaar onderwijs Werner Vandenabeele (1926-2000) kreeg zijn Vlaamsgezindheid van thuis mee en voegde er een marxistische overtuiging en engagement aan toe.

Lionel Vandenberghe (1943-2023) was voorzitter van het IJzerbedevaartcomité en senator voor Spirit.

Chris Vandenbroeke (1944-2007) was een hoogleraar geschiedenis en politicus voor de Volksunie en later de Nieuw-Vlaamse Alliantie.

Remi Vandenbroucke (1907-1985) was een taalgrensactivist in Komen en de eerste voorzitter van de Vriendenkring van het Komense.

Michiel Vandenbussche (1945-2006) was Brussels en Vlaams parlementslid en gemeenteraadslid in Etterbeek voor de socialistische partij. Hij was ook voorzitter van de Raad van de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

Alfons Vandenpeereboom (1812-1884) was een West-Vlaamse historicus en liberaal politicus, die van 1861 tot 1868 als minister van Binnenlandse Zaken fungeerde en een gematigd Vlaamsgezind standpunt innam.

Robert Vandeputte (1908-1997) was een advocaat en hoogleraar en vervulde meerdere hooggeplaatste functies.

Léon Vanderkindere (1842-1906) was een hoogleraar middeleeuwse geschiedenis, rector van de Université libre de Bruxelles en een liberaal politicus die onder andere pleitte voor Nederlandstalig onderwijs.

Arthur Vanderpoorten (1884-1945) was een Vlaamsgezinde liberale politicus. Tijdens het interbellum speelde hij een belangrijke rol in de vernederlandsing van het onderwijs en in de uitbouw van het officieel onderwijs.

Remi Vanderschelden was actief in de Daensistische Beweging, journalist en politicus en bevorderde samenwerking tussen Daensisten en Fronters. Frontsoldaat in WO I, politiek betrokken in jaren 1920-30.

Emile Vandervelde (1866-1936) was een socialistische partijleider en politicus die een vooraanstaande rol speelde in de Vlaamse vraagstukken van zijn tijd.

Erik Vandewalle (1937-2024) was leraar Frans, Volksunie-schepen in Izegem en actief in het middenveld.

Leo Vandeweghe (1906-1988) was onder meer lid van het Verdinaso. Hij verbleef lange tijd in Belgisch-Congo. Tussen 1968 en 1971 was hij senator voor de Volksunie. Hij brak met de partij en sloot zich vanaf 1981 aan bij het Vlaams Blok.