Encyclopedie

Arthur Wauters (1890-1960) was hoogleraar economie en socialistisch minister. In 1931 verdedigde hij de Vlaamse beweging als een democratisch streven.

Hugo Weckx (1935-2024) was een christendemocratisch politicus, onder meer bekend vanwege zijn sleutelrol binnen de Nederlandse Commissie voor de Cultuur van de Brusselse Agglomeratie (NCC).

De liberale politicus Karel Weyler (1870-1936) was onder meer partijvoorzitter, schepen in Antwerpen en gouverneur van Oost-Vlaanderen.

Friedrich (Fritz) Wichert (1878-1951) was een Duitse kunsthistoricus die tijdens de Eerste Wereldoorlog als diplomaat in Den Haag een belangrijke rol speelde bij het ontwikkelen van de Duitse Flamenpolitik.

De Nederlandse jurist Jacobus J. Wijnstroom (1896-1961) was actief in de Vlaamse en Groot-Nederlandse beweging, onder andere via artikelen in De Dietsche Gedachte en als promotor van het werk van Réné de Clercq.

De Vlaamsgezinde advocaat Emiel Wildiers (1873-1957) was politiek actief voor zowel de daensistische, de katholieke als de Vlaams-nationalistische Frontpartij.

Frans Wildiers (1905-1986) was een advocaat, redacteur en Vlaams-nationalistisch politicus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij gouverneur van de provincie Antwerpen.

Alfons Willems (1939-1912) was hoogleraar Nederlandse letterkunde en Grieks aan de Université libre de Bruxelles.

De Nederlandse historicus Arie Wolter Willemsen (1930-2003) was een specialist inzake de geschiedenis van de Vlaamse beweging in het algemeen en van het Vlaams-nationalisme tijdens het interbellum in het bijzonder.

Franz Winterstein (1862-1922) was een Alduitse ideoloog en medewerker van het tijdschrift Germania, dat vanaf de jaren 1890 tot na het einde van de Eerste Wereldoorlog interesse aan de dag legde voor de Vlaamse beweging.

De Duits-Nederlandse Hermann Wirth (1885-1981) was in 1914-1915 een belangrijke contactman van de Gentse Jong-Vlamingen in het plaatselijke bezettingsbestuur en bleef tot het einde van de oorlog actief in de propaganda voor de Flamenpolitik.