Encyclopedie

Odiel Spruytte (1891-1940) was een ‘petit vicaire’ en een dwarsdenker in het bisdom Brugge.

Karel Stallaert (1820-1893) was een Belgische taalkundige en auteur.

De protestantse theoloog Carl Stange (1870-1959) was professor aan de universiteit Göttingen en speelde vanaf 1915 een belangrijke rol in de opbouw van een activistisch propagandakamp voor Vlaamse krijgsgevangenen in Göttingen.

Auguste-Jean Stecher (1820-1909) was een docent en later hoogleraar aan de Universiteit van Luik met specialisatie in de literatuurgeschiedenis. Hij was lid van de Société Huet en publiceerde over de Vlaamse beweging en taal.

Engelbert Sterckx (1792-1867) was een priester, later aartsbisschop van Mechelen.

Louis Sterkens (1912-1989) was priester van de Sociëteit van Jezus en directeur Bonden van het H.-Hart/Kerk.

Geestelijke Antoine Stillemans (1832-1916) voerde als superior van het Klein Seminarie van Sint-Niklaas een Vlaamsgezind beleid. Na zijn benoeming als bisschop van Gent kwam hij in conflict met priester Adolf Daens en de Christene Volkspartij.

Matthias Storme (1959) is een advocaat, academicus en conservatief politicus.

Desideratus (Desideer) A. Stracke (1875-1970) was een jezuïet en literatuurhistoricus, die een invloedrijke rol speelde in de katholieke Vlaamse beweging en het Vlaams-nationalisme.

Kardinaal Leo Jozef Suenens (1904-1996) speelde een cruciale rol in de strijd om ‘Leuven-Vlaams’, omdat het bisschoppelijk mandement van 13 mei 1966 ongewild een katalysator werd voor de groeiende communautaire tegenstellingen, het uiteenvallen va

Eric Suy (1933-2020) was hoogleraar aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid in Leuven en adjunct secretaris-generaal bij de Verenigde Naties. Ook was hij cultureel en politiek actief binnen de Vlaamse beweging.