Encyclopedie

Emiel Schiltz (1865-1929) was een katholieke advocaat en politicus, die ook sterk was geïnteresseerd in beeldende kunst en literair bedrijvig was. Hij zette zich sterk in voor de vernederlandsing van het rechtsleven in Vlaanderen.

Jozef Schoep (1848-1881) was een Vlaamse arbeider die een centrale rol speelde in een taalincident waarrond de Vlaamse beweging zich mobiliseerde en de regering onder druk zette.

De Franstalige katholieke politicus Franz Schollaert (1851-1917) engageerde zich niet rechtstreeks in de Vlaamse beweging, maar als kamervoorzitter en eerste minister effende hij wel het pad dat uitmondde in de taalwet van 1910 betreffende het vr

Henri Schuermans (1789-1852) was een magistraat die actief was in de uitrol van het taalbeleid van Willem I.

De katholieke politicus Leo Schwering (1883-1971) was vanaf begin 1915 als publicist, vanaf 1917 in functies in Göttingen en Brussel betrokken bij de Flamenpolitik waar hij met name katholieke belangen behartigde.

Paul Segers (1870-1946) was een katholiek politicus, die zijn betekenis voor de Vlaamse beweging vooral ontleende aan de wet-Segers-Franck op het taalgebruik in het vrij middelbaar onderwijs (1910).

Emile Seghers (1855-1927) kwam als bisschop van Gent in conflict met kardinaal Mercier door enkele Vlaamse eisen te steunen en bepaalde activistische daden niet expliciet te verbieden.

Jan Seghers (1902-1981) zette in 1932 de stap naar de partijpolitiek. Namens de Frontpartij en vanaf 1933 namens het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) bekleedde hij mandaten op plaatselijk, provinciaal en nationaal niveau.

Priester Leo Senden (1888-1944) was deken in Hoogstraten. Hij was ook directeur van de Katholieke Vlaamsche Volkshogeschool. Senden publiceerde Nederlandstalige schoolboeken en studies over biologie.

Alfons Siffer (1850-1941) was een gematigd Vlaamsgezinde katholieke drukker-uitgever en politicus, die tevens een leidende rol speelde binnen het Davidsfonds.