Encyclopedie

Edmond van Beveren (1852-1897) was een Gentse pionier van de socialistische beweging die heel zijn leven de band tussen Vlaamse en sociale strijd bleef beklemtonen.

Lode van Biervliet (1928-2007) was huisarts en zetelde voor de Volksunie in de Kamer en het Vlaams Parlement. Ook was hij burgemeester van Moorslede.

Paul van Biervliet (1891-1972) was van 1916 tot 1965 gemeentesecretaris van Gits en publiceerde als literair auteur in verschillende tijdschriften. Hij had veel connecties in de Vlaamse beweging en steunde de slachtoffers van de repressie.

Jef van Bilsen (1913-1996) speelde tijdens de jaren 1930 en in de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog een leidende rol in het Verdinaso en stapte na de ontbinding van deze beweging in het verzet.

De Nederlandse journalist Marcus van Blankenstein (1880-1964) publiceerde in 1937 het boekje Woelig België, waarin hij de toenmalige politieke situatie van het land analyseerde en ruime aandacht besteedde aan de Vlaamse beweging en de com

Emiel van Bockstaele (1870-1954) was een Vlaamse arts, chirurg en politicus die tijdens de Eerste Wereldoorlog de keuze maakte voor het activisme.

Ingenieur Robrecht van Boxstaele (1903-1979) was medeoprichter van de Vlaamse Technische Kring en van de Koninklijke Vlaamse Ingenieursvereniging. Ook was hij hoofdredacteur van het Technisch-Wetenschappelijk Tijdschrift.

Bert van Boghout (1916-2003) was tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken bij de collaboratie. Na de oorlog werd hij de voorman van Were Di en hoofdredacteur van Dietsland-Europa.

Jules van Boxelaer (1923-2011) was een huisarts en politicus van de Volksunie. Hij was de eerste voorzitter van de Volksuniejongeren en zetelde in provincie- en gemeenteraad en in de Kamer.

Jozef van Bree (1939-2024) was een Vlaams politicus voor de Volksunie, het Vlaams Blok en het Vlaams Belang. Hij was gemeenteraadslid van Overpelt en Pelt, senator en provincieraadslid van Limburg.

De Fransonkundige, welstellende en katholieke Wase landbouwer Frans van Brussel werd in 1898 met een eigen lijst verkozen tot lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers en behield dat mandaat tot 1921.

Jules van Caenegem (1880-1942) was ingenieur, onderwijzer en minister van Openbare Werken. Al medestichter van het VEV maakte hij zich sterk voor een Vlaamse meerderheidspositie in het bestuur van de Limburgse mijnen.

Michiel van Caeneghem (1893-1940) was een econoom en hoogleraar. Hij was betrokken bij de Vlaamsche Wetenschappelijke Congressen en bestuurder bij het Vlaams Economisch Verbond.

Richard van Cauteren (1903-1987) was burgerlijk mijningenieur en hoogleraar aan de KUL. Hij werd de eerste decaan van de Nederlandstalige Faculteit Toegepaste Wetenschappen (1964-1968).

Emiel Van Cauwelaert (1910-1982) nam als politiek commentator bij de krant Het Volk en burgemeester van zijn geboortedorp Onze-Lieve-Vrouw Lombeek namens de Christelijke Volkspartij (CVP) nadrukkelijk Vlaamsgezinde standpunten in.