Encyclopedie

Emile Vandervelde (1866-1936) was een socialistische partijleider en politicus die een vooraanstaande rol speelde in de Vlaamse vraagstukken van zijn tijd.

Erik Vandewalle (1937-2024) was leraar Frans, Volksunie-schepen in Izegem en actief in het middenveld.

Advocaat Rob Vandezande (1922-2001) engageerde zich in verschillende Vlaamsgezinde verenigingen en was binnen de Volksunie actief als politicus en specialist inzake taalwetgeving.

Renaat Vanheusden (1933-2025), technisch ingenieur van beroep, was Volksunie-gemeenteraadslid in Hasselt, medeoprichter van het Vlaams Blok (VB) en medeoprichter van het Nationalistisch Verbond – Nederlandse Volksbeweging (NV-NV).

Luk Vanhorenbeek (1943-2014) was als opvolger van Willy Kuijpers voor de VU lid van de Kamer en van de Vlaamse Raad.

De Vlaams- en sociaalvoelende advocaat Julius Vanneste (1863-1915) kandideerde in Brugge herhaaldelijk op daensistische verkiezingslijsten. Hij zette zich ook in voor de vernederlandsing van de justitie.

Constant Vansteenkiste (1869-1948) was een vernieuwer van de vlasindustrie. Hij werd zowel na de Eerste als de Tweede Wereldoorlog veroordeeld voor collaboratie.

Franz Vansteenkiste (1935-2021) was voor de Volksunie in Heule en Kortrijk schepen en gemeenteraadslid. Ook was hij voor de VU volksvertegenwoordiger en lid van de Vlaamse Raad.

Luc Vansteenkiste (1940-2019) was gemeenteraadslid en volksvertegenwoordiger voor de Volksunie. Daarnaast was hij lid van het KVHV, de Vlaamse Volksbeweging en het Vlaams Economisch Verbond.

Joris Vansteenland (1899-1972) was een Vlaams-nationaal politicus in het interbellum en vervulde tijdens de Tweede Wereldoorlog leidende functies in de militie van het Vlaamsch Nationaal Verbond.

De socialist Louis Vanvelthoven (1938) was van oktober 1988 tot januari 1994 voorzitter van de Vlaamse Raad en speelde een belangrijke rol bij de omvorming van deze assemblee tot het sinds 1995 rechtstreeks verkozen Vlaams Parlement.