Encyclopedie

Ludovicus Heylen (1856-1941) was abt van de norbertijnerabdij van Tongerlo (1887-1899) en bisschop van Namen (1899-1941). Als abt bood hij opvang aan weggezonden Vlaamsgezinde jongeren.

Hendrik Heyman (1879-1958) engageerde zich in de christelijke vakbeweging en in de katholieke partij.

De Gentse hoogleraar Corneel Heymans (1892-1968) won in 1938 de Nobelprijs voor geneeskunde. Over zijn rol tijdens de Tweede Wereldoorlog ontstond controverse.

Hoogleraar farmacologie Jan Frans Heymans (1859-1932) bevorderde na de Eerste Wereldoorlog mee de vernederlandsing van de Gentse universiteit.

Paul Heymans (1895-1960) was ingenieur, hoogleraar, ondernemer, bankier en minister. Onder meer als oprichter van de Kredietbank speelde hij een belangrijke rol in het Vlaamse en Belgische economische leven.

Victor Heymans (1861-1927) was een liberaal-progressistische leraar en uitgever die de liberale mutualiteiten uitbouwde en de eerste liberale vakbonden opstartte.

Karel Heynderickx (1875-1962), die zich tijdens zijn rechtenstudie aan de Leuvense universiteit bijzonder actief betoonde in de katholieke flamingantische studentenbeweging, was vanaf 1907 algemeen secretaris van het Davidsfonds.

Pol Heyns (1906-1960) werkte als journalist voor diverse media en was ook bijzonder actief als heem- en volkskundige, in het bijzonder wat betreft het verzamelen en repertoriëren van volksliederen.

Emanuel Hiel (1834-1899) was een Vlaamse dichter en schrijver. Als radicaal-democratische, vrijzinnige flamingant speelde hij een belangrijke rol in het Vlaamsgezinde verenigingsleven in Brussel.

Cesar Hinderdael (1878-1943) was een Vlaamsgezind organist, contrabassist en componist.