Encyclopedie

De Duitse topmilitair en militair theoreticus Colmar von der Goltz (1843-1916) herorganiseerde het Ottomaanse leger. Hij werd de eerste gouverneur-generaal van bezet België.

Oskar von der Lancken-Wakenitz (1867-1939) was een Duitse diplomaat.

De Duitse dichteres Ida von Düringsfeld (1815), barones von Reinsberg, verbleef grotendeels in Vlaanderen van 1854 tot 1858 en verdiepte zich in de Vlaamse beweging, die volgens haar ook een strijd om het Germaanse wezen inhield.

Alexander von Falkenhausen (1878-1966) was de Militaire Bevelhebber in België tijdens de Duitse bezetting van 1940 tot 1944. In die functie was hij de hoogste Duits autoriteit in België.

Ludwig von Falkenhausen (1844-1936) was van april 1917 tot november 1918 de Duitse gouverneur-generaal in België. In zijn ambtstermijn vielen de administratieve scheiding en de zelfstandigheidsverklaring van de Raad van Vlaanderen.

Ferdinand von Hellwald (1843-1884) was een Oostenrijkse kenner van de Nederlandse letterkunde.

Georg von Hertling (1843-1919) was de Duitse rijkskanselier van oktober 1917 tot september 1918. Op het einde van zijn ambtstermijn zette hij een streep onder de ‘flamenpolitieke’ koers van zijn voorgangers.

Eugen von Jagemann (1849-1926) was omstreeks 1870 bevriend met de dichter Frans de Cort en schreef een boek over de Vlaamse beweging.

Richard von Kühlmann (1873-1948) was van 1915 tot 1916 de Duitse gezant in Nederland. Als dusdanig was hij cruciaal voor de ontwikkeling van een systematische Duitse Flamenpolitik.

Hermann Von Pfister-Schwaighusen (1836-1916) was een Alduitse ideoloog die Vlamingen en Nederlanders voor het ‘Deutschtum’ opeiste. Binnen het Alldeutscher Verband was hij een van de eersten die de aandacht vestigden op de Vlaamse beweging.