Dogmatisch theoloog Joseph van der Meersch (1868-1952) kantte zich als grootvicaris en bisschoppelijk censor tegen de opkomende Vlaamse studentenbeweging en de vernederlandsing van het onderwijs, wat voor frictie met de Vlaamse beweging zorgde.
Jozef van der Moere (1791-1875) was een jezuïet, leraar en rector. Hij verzette zich tegen de verfransing van de jezuïetencolleges in een tijd waarin er nog in het Latijn werd onderwezen.
Musicoloog Floris van der Mueren (1890-1966) was hoogleraar aan de Gentse universiteit. Hij was secretaris van het Davidsfonds en promotor van het ABN. Ook was hij politicus voor de Katholieke Vlaamsche Volkspartij.
Rudi van der Paal (1925-2010) was in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog een spilfiguur in Vlaams-nationale kringen. Hij werd later medeoprichter van de Volksunie, vastgoedmakelaar en bezieler van de Vlaams-Nationale Debatclub.
Edouard van der Plassche (1823-1895) was advocaat, rechter en politicus. Hij engageerde zich binnen het liberale flamingantisme in Brussel.
Edmond van der Straeten (1826-1895) was een Belgische musicoloog uit Oudenaarde.
Jan van der Ven (1876-1925) koos tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het activisme en bracht vanaf 1919, na een kortstondige gevangenisstraf, enkele fel anti-Belgische publicaties uit.
Michiel Van der Voort (1812-1867) woonde achtereenvolgens in Antwerpen en Brussel en was in beide steden een pionier in Vlaamsgezinde acties. Hij was betrokken bij vele organisaties, zoals de Olijftak, de Grievencommissie en Vlamingen Vooruit.
Hendrik van der Wielen (1903-1990) was in zijn Amsterdamse studietijd een van de spilfiguren van het Dietsch Studentenverbond.
Bernard H.C.K. van der Wijck (1836-1925) was een Nederlandse hoogleraar die in 1917 mee aan de basis lag van de Groot-Nederlandse drukkingsgroep De Dietsche Bond, waarvan hij bovendien van 1917 tot 1921 voorzitter was.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.
