Encyclopedie

Verzekeringsmakelaar August de Wilde (1902-1947) speelde vanaf het midden van de jaren 1920 een belangrijke rol in het Vlaams-nationalisme in Gent en omgeving, onder meer als schepen van de Oost-Vlaamse provinciehoofdstad van november 1941 tot sep

Pastoor Jozef de Wilde (1906-1993) was vanaf de jaren 1930 actief op het terrein van de plaatselijke geschiedschrijving, vooral van het Waasland en het Meetjesland.

Juul de Winde was een Vlaamsgezinde Belgische officier, die in het najaar van 1918 sneuvelde tijdens het eindoffensief van de Eerste Wereldoorlog.

August de Winne (1861-1935) was hoofdredacteur van de socialistische partijkrant Le Peuple en auteur van de documentaire Door Arm Vlaanderen.

August de Winter (1925-2005) was een Vlaamsgezinde, liberale politicus. Hij engageerde zich onder meer in het Liberaal Vlaams Verbond en de Blauwe Leeuwen.

Bruno de Winter (1910-1955) was de bezieler en hoofdredacteur van het radicaal Vlaamsgezinde weekblad ’t Pallieterke. Hij was bekend om zijn scherpe pen en satirische blik op de naoorlogse politieke actualiteit.

Ingenieur Wim de Wit (1939) was actief in het partijpolitieke Vlaams-nationalisme en in het flamingantische middenveld. Sinds 2009 is hij voorzitter van de IJzerwake.

Karel De Witte (1921-1983) behoorde sinds 1946 tot de Brusselse redactie van de Gazet van Antwerpen. Hij was bovendien medestichter en bestuurder van de Vlaamse Journalistenclub.

Lode de Witte (1954) werd in 1995 de eerste gouverneur van de pas opgerichte provincie Vlaams-Brabant.

Norbert de Witte (1911-1983) liet zich opmerken in Dinaso-kringen, onder andere in de studentenwerking van het Verdinaso. Later kwam hij bij Nederland Eén!, Het Spoor voor de Lage Landen, de Vlaamsche Concentratie en de CVP terecht.

Paul de Witte (1848-1929) was een kleermaker en actief in de socialistische beweging, onder andere als medestichter van de coöperatie Vooruit.

Priester Emiel (Franco) de Wyels (1884-1962) gaf als aalmoezenier aan het front blijk van een Vlaamsgezinde houding, maar onthield zich van iedere politieke activiteit.

Piet de Zaeger (1971) mag – zeker sinds het ontstaan van de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) – worden beschouwd als de rechterhand van partijvoorzitter Bart de Wever.