Repressie na de Eerste Wereldoorlog
De ‘repressie’ na de Eerste Wereldoorlog was de bestraffing van degenen die tussen 1914 en 1918 met de Duitse bezetter collaboreerden en misdrijven tegen de veiligheid van de (Belgische) Staat pleegden.
De ‘repressie’ na de Eerste Wereldoorlog was de bestraffing van degenen die tussen 1914 en 1918 met de Duitse bezetter collaboreerden en misdrijven tegen de veiligheid van de (Belgische) Staat pleegden.
Walter Reusch (1906-2002) was vanaf de jaren 1920 in vooraanstaande functies betrokken bij contacten tussen Vlaams-nationale en Duits-nationalistische studentenbewegingen.
Pierre H. Ritter (1882-1962) was betrokken bij de oprichting van De Dietsche Bond en het Dietsch Studentenverbond.
Godfried Rooms (1893-1968) was vanaf 1915 de kopman van de kern activistische krijgsgevangenen in het kamp van Göttingen en bleef als activistische balling in Duitsland ook in het interbellum de relatie steunen met Vlaams-nationalisten.
De publiciste en vertaalster Ilse Carola Salm (1911-2007) was vanaf 1972 een spilfiguur in de contacten tussen het Vlaams-nationalisme en uiterst rechts in Duitsland.
In de loop van de 19de en 20ste eeuw oefende Scandinavië een sterke aantrekkingskracht uit op verschillende strekkingen binnen de Vlaamse beweging. De interesse voor het Hoge Noorden had daarbij vooral een filologische en literaire grondslag.
De Nederlandse jurist Herbert Schaap (1894-1982) was van in zijn studietijd betrokken bij diverse Groot-Nederlandse initiatieven en koesterde vanuit die overtuiging een bijzondere belangstelling voor Frans-Vlaanderen.
De Alduitse historicus Dietrich Schäfer (1845-1929) was tijdens de Eerste Wereldoorlog een van de woordvoerders van de radicaal-expansionistische opinie in Duitsland en steunde de Jong-Vlamingen.
De Duitse jurist en ambtenaar Alexander Schaible (1870-1933) was sinds december 1914 verbonden aan het Duitse bezettingsbestuur in Brussel en werd in maart 1917 chef van de Zivilverwaltung voor Vlaanderen.
Schakels (1929-1935) was het ledenblad van het Algemeen Nederlands Arbeidersverbond, dat zowel in Vlaanderen als in Nederland verscheen. Het probeerde Groot-Neerlandisme te verbinden met socialisme.
Johannes H. Scheps (1900-1993) was een Nederlandse religieus geïnspireerde socialist, die via zijn werk als protestants predikant in Vlaanderen tijdens het interbellum oog kreeg voor de betekenis van nationalisme en nationale identiteit.
De Keulse advocaat Franz Schönberg (1883-1954) was in de Eerste Wereldoorlog betrokken bij de Flamenpolitik en bleef ook tijdens het interbellum actief als pleitbezorger van het Vlaams-nationalisme.
August Schowalter (1870-1940) was een Duits-nationalistische protestantse dominee, die tijdens de Eerste Wereldoorlog met de activistische groep Jong-Vlaanderen sympathiseerde.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.