Encyclopedie

De Duitse dichteres Ida von Düringsfeld (1815), barones von Reinsberg, verbleef grotendeels in Vlaanderen van 1854 tot 1858 en verdiepte zich in de Vlaamse beweging, die volgens haar ook een strijd om het Germaanse wezen inhield.

Richard von Kühlmann (1873-1948) was van 1915 tot 1916 de Duitse gezant in Nederland. Als dusdanig was hij cruciaal voor de ontwikkeling van een systematische Duitse Flamenpolitik.

Luise von Ploennies (1803-1872) was een Duitse schrijfster die in 1844 een reis door Vlaanderen maakte en daar contacten legde met vooraanstaande leden van de Vlaamse beweging.

George Vreede (1809-1880) was een Nederlandse jurist en hoogleraar staats- en volkerenrecht in Utrecht. Hij pleitte voor een hechte samenwerking tussen Nederland en Vlaanderen.

Hendrik Vuye (1962) is hoogleraar staatsrecht en publicist. Hij was politicus voor de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA). Samen met Veerle Wouters brak hij met de partij en richtte hij de niet-erkende tweemansfractie Vuye & Wouters (V&W) op.

De Vlaamsgezinde advocaat, dichter en uitgever Julius Vuylsteke (1836-1903) was het boegbeeld van het Vlaamsgezinde liberalisme.

Omar Waegeman (1922-1996) was tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken bij de collaboratie, waarvoor hij nadien drie jaar in de gevangenis doorbracht. Na de oorlog was hij actief als schrijver van liederen en van autobiografisch werk.

Hendrik Waelput (1845-1885) bouwde een carrière uit als dirigent en componist van Nederlandstalige muziekstukken. Hij toonde zich daarbij een adept van Peter Benoit en hield er ook zelf een fervent Vlaamsgezinde overtuiging op na.

Karel Waeri (1842-1898) was een Gentse volkszanger. Met zijn antiklerikale en socialistische liederen vermaakte hij zijn publiek op markten, kermissen en in cafés.

Maurits Wagemans (1922-2001) was betrokken bij de organisatie van de naoorlogse Vlaams Nationale Zangfeesten als bestuurder bij het Algemeen Nederlands Zangverbond.

De gematigd Vlaamsgezinde liberaal Auguste Wagener (1829-1896) drukte zijn stempel op de uitbouw van het stedelijk lager onderwijs in Gent en zorgde in 1884 voor de oprichting van een Vlaamse normaalschoolafdeling, verbonden aan de Gentse universi

Aloïs Walgrave (1876-1930) was een pastoor, leraar en dichter. Hij onderwees aan het Klein Seminarie van Hoogstraten en besteedde veel aandacht aan de moedertaal en poëzie, in het bijzonder aan Guido Gezelle.