Robert Houben (1905-1992) was een belangrijk figuur binnen de katholieke partij: kabinetsmedewerker en -chef, directeur van het studiecentrum, voorzitter en minister van Volksgezondheid en Gezin. Hij was een voorstander van decentralisatie.
Georges Hulin de Loo (1862-1945) was een hoogleraar en kunsthistoricus die zich ontpopte als een hevige tegenstander van de vernederlandsing van de Rijksuniversiteit Gent. In december 1930 werd een incident rond zijn persoon een staatszaak.
Raf Hulpiau (1910-1997) was een docent, voorzitter van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond, senator en minister voor de Christelijke Volkspartij en de eerste en enige voorzitter van de Vlaamse Gewestraad.
De Nederlandse jurist Johann Hülsmann (1902-1983) engageerde zich tijdens zijn Amsterdamse studententijd in de Groot-Nederlandse beweging.
Pieter Huybrechts (1956) was actief in het Vlaams-nationale studentenleven. Hij was kaderlid en Vlaams volksvertegenwoordiger voor het Vlaams Blok (vanaf 2004: Vlaams Belang).
Benoit Huybreghts (1868-1921) was een Vlaamsgezinde redacteur, hoogleraar en schepen. Hij maakte tijdens de Eerste Wereldoorlog carrière binnen het Gentse activistische milieu.
Joris Huysentruyt (1958-2026) was een informaticus en zetelde voor het Vlaams Blok in de Kamer en in de gemeenteraad van Kortrijk.
Auguste Huyshauwer (1862-1926) was een journalist en katholiek politicus. Hij zetelde in de Kamer en was lid van de Vlaamsche Katholieke Kamergroep, tot hij er in 1913 gedwongen werd ontslag te nemen.
Camille Huysmans (1871-1968) was een Vlaamsgezinde socialistische politicus, die van 1933 tot 1940 burgemeester van Antwerpen was, tweemaal een ministerpositie bekleedde en een jaar lang als premier van België optrad (1946-1947).
Paul Hymans (1865-1941) was een Brusselse, Franstalige en liberale politicus. Tussen 1918 en 1935 was hij minister van Buitenlandse Zaken.
ID21 (Integrale Democratie voor de 21e eeuw) was een politieke beweging die in 1998 boven de doopvont werd gehouden door Volksunie (VU)-politicus Bert Anciaux.
Jules Ingenbleek (1876-1953) was de secretaris van Albert I. Tijdens de Eerste Wereldoorlog toonde hij begrip voor de Vlaamse eisen. Tegelijk vond hij dat de Franstaligen in Vlaanderen recht hadden op onderwijs in hun eigen taal.
De Vlaamsgezinde katholieke parlementsleden Frans van Cauwelaert, Alfons van de Perre en Aloïs van de Vyvere interpelleerden in mei 1919 de regering van nationale unie over de taaltoestanden in België in het algemeen en in het leger in het bijzond
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.
