Encyclopedie

Aloïs Walgrave (1876-1930) was een pastoor, leraar en dichter. Hij onderwees aan het Klein Seminarie van Hoogstraten en besteedde veel aandacht aan de moedertaal en poëzie, in het bijzonder aan Guido Gezelle.

Edgard Wauters (1910-1984) was stichter en voorzitter van het Vlaamsch Instituut voor Volkskunst. Tijdens WOII was hij betrokken bij de Nationaal Socialistische Jeugd Vlaanderen.

Socioloog Emile Waxweiler (1867-1916) was een hoogleraar aan de ULB, die zich als docent aan het Hooger Onderwijs voor het Volk en lid van de Tweede Hogeschoolcommissie inzette voor Nederlandstalig hoger onderwijs.

Max Wildiers (1904-1996) was theoloog en publicist. Hij engageerde zich in diverse Vlaamsgezinden (studenten)bewegingen en kringen.

Frans Willems (1839-1896) was een katholieke leraar-directeur en onderwijsinspecteur die zich inzette voor een beter onderwijs van moedertaal en zang. Hij publiceerde hierover diverse invloedrijke boeken en artikelen.

Jan Frans Willems (1793-1846), de “vader van de Vlaamse beweging”, was dichter, polemist, filoloog, tekstediteur en initiatiefnemer of lid van tal van academies en genootschappen in binnen- en buitenland.

Leonard Willems (1864-1938) streed vóór de Eerste Wereldoorlog voor de erkenning van het Vlaams als officiële taal. Het activisme wees hij af. Ook publiceerde hij over taalkunde en geschiedenis.

Johan Winkler (1840-1916) was een Friese dialectoloog en naamkundige die vanaf de jaren 1880 interesse had voor de West-Vlaamse taalbeweging en volkscultuur. Hij sloot vriendschappen met Guido Gezelle en Juliaan Claerhout.

Johann Wilhem Wolf (1817-1855) was een Duitse pan-Germanist die tussen 1840 en 1847 in Gent en Brussel verbleef. Hij was een pionier van de volkskunde in Vlaanderen.