Encyclopedie

Jozef Cool (1890-1977) was tijdens het interbellum gemeenteraadslid en provincieraadslid voor de Christene Volkspartij/Vlaamsche Front en het VNV. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij burgemeester van Lede.

Joseph Coole (1878-1940) was een socialistisch senator, gemeenteraadslid en vakbondsleider en mede-initiatiefnemer van de Guldensporenvieringen in Kortrijk.

Jean-Baptiste Coomans (1813-1896) streefde als volksvertegenwoordiger en via zijn eigen persorganen naar een vooruitstrevend katholiek programma en meer waardering voor de volkstaal.

Gerard Cooreman (1852-1926) was een Gentse advocaat, bankier, verzekeraar en vanaf 1895 ook politicus voor de katholieke partij.

Albert Coppé (1911-1999) was hoogleraar Economie aan de KU Leuven. Ook was hij toppoliticus van de CVP en Europees commissaris. Hij was voorstander van een unionistisch federalisme.

Jurist en econoom Emmanuel Coppieters (1925-1993) zette zich via initiatieven als de Vereniging voor Internationale Relaties en het Contact- en Cultuurcentrum Brussel in voor het Nederlandstalige cultuurleven in Brussel.

De progressieve Vlaams-nationalist en christelijke humanist Maurits Coppieters (1920-2005) was vanaf het midden van de jaren 1960 een van de boegbeelden van de Volksunie (VU).

De Vlaamsgezinde journalist-publicist, leraar, kabinetsmedewerker en ambtenaar Marcel Cordemans (1891-1991) was van 1922 tot 1929 hoofdredacteur van de krant De Standaard.

Edward Coremans (1835 – 1910) was een Antwerpse advocaat en politicus van de Meetingpartij. Hij was de politieke vader van de eerste taalwetten. Van 1872 tot 1900 gold hij als de politieke kopman van de Vlaamse beweging.

Edward Coremans (1863-1926) werd ambtenaar en bekleedde een hoge functie bij het ministerie van Kunsten en Wetenschappen.

Victor Coremans (1802-1872) was een radicaal-liberale pleitbezorger van het pangermanisme in de vroege jaren van de Vlaamse beweging.

Jozef Cornelis (1891-1948) raakte als dokter aan de IJzer aangetrokken door de Frontbeweging en werd nadien de leider van de Vlaams-nationalisten en schepen in Lier in 1926-1932.

Egidius Cornelissen (1769-1849) was een revolutionair militant in het laatste decennium van de 18de eeuw en organisator van het cultuurleven in Gent.

Gravin Marie-José Cornet de Peissant (1871-1923) was de echtgenote van graaf Joseph de Brouchoven de Bergeyck. Na de Eerste Wereldoorlog steunde ze gebroodroofde activisten en pleitte ze voor amnestie.