Encyclopedie

Hoogleraar Ludovic Grootaers (1885-1956) richtte in Leuven het eerste dialectologisch instituut van het Nederlandse taalgebied en gaf een belangrijke impuls aan de wetenschappelijke interesse voor de taalkwestie.

Hendrik Grosemans (1876-1931) was actief in het Brusselse activisme. Over de vernederlandsing van de Gentse universiteit publiceerde hij de brochure De strijd om de Vlaamsche Hoogeschool: het huidige standpunt’.

Jan Gruyters (1887-1970) was in Limburg politicus voor de Katholieke Partij, de Katholieke Vlaamse Volkspartij en de CVP. Ook was hij een kopstuk van Katholieke Vlaamsche Bond van Limburg.

Karel Gryseels (1920-2000) was een wiskundige en bestuurder van meerdere organisaties: Bond van Grote en van Jonge Gezinnen, Vlaams Onderwijscentrum Brussel en het Contact- en Cultuurcentrum Brussel.

Louis Gueuning (1898-1971) was een Waals regionalist. In 1940 werd hij leider van het Verdinaso in de ‘Romaanse gouwen’ en in 1941 stichtte hij de Joris van Severen-Orde.

Ridder René Guillaume (1893-onbekend) was in 1960 voorzitter van het Belgisch Comité voor het Wereldjaar van de Vluchtelingen. Een Nederlandsonkundig optreden leidde tot een storm van verontwaardiging.

Jef Haché (1892-1978) werd aan het IJzerfront een van de leiders van de Frontbeweging.

Kamiel Hackx (1904-1983) kwam in 1932 en 1936 op voor de Vlaamsch-Nationale Demokratische Partij en speelde een belangrijke rol in de heropstart van de Priester Daensvrienden na de Tweede Wereldoorlog.

Magda Haegens (1900-1992) had de leiding over de vrouwenorganisatie van het Vlaams Nationaal Verbond (VNV), tot ze in 1940 uit deze functie ontslagen werd.

Hippoliet Haerynck (1858-1924) was leraar en redacteur. Hij was actief binnen het liberaal-flamingante verenigingsleven in Brussel.

Jan Hainaut (1877-1920) was medeoprichter van de Groeningerwacht te Merksem. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij activist en lid van de Gouwraad Antwerpen. Hij overleed in de gevangenis.