Encyclopedie

Baron Theodoor van Welderen Rengers (1867-1945) was actief binnen het Algemeen-Nederlands Verbond. Tijdens de Eerste Wereldoorlog steunde hij de uitgave van Dietsche Stemmen en De Toorts.

De Nederlander Eugène van Wessem (1900-1945) was lid van het Zwart Front en ijverde voor de politieke Groot-Nederlandse gedachte. Na zijn breuk met Zwart Front-leider Arnold Meijer rond 1943 ging Van Wessem in het verzet.

Remi-Valeer Vanden Bussche (1908-1968) was een Vlaamse dominicaan met een passie voor letterkunde en esthetica. Zowel voor als na de Tweede Wereldoorlog was hij een van de promotoren van het werk van Cyriel Verschaeve.

Karel van der Espt (1891-1938) was priester en docent aan het Amerikaans college in Leuven. Samen met Berten Pil en Odiel Spruytte werkte hij een katholiek Vlaams-nationalisme uit.

Priester Jules Vanneste (1884-1979) was tijdens de Eerste Wereldoorlog frontaalmoezenier. Hij werd er Vlaamsgezind en gaf het frontblaadje De Poperingsche Keikop uit. Na de oorlog was Vanneste vijftig jaar pastoor in Boezinge.

Hendrik Veltmans (1866-1954) was van 1920 tot 1948 pastoor in Sint-Martens-Voeren en verwierf bekendheid als pleitbezorger van het Vlaams karakter en de belangen van de Vlamingen van de Voerstreek.

Felix Vercruyssen (1892-1952), priester van het bisdom Gent, was professor wijsbegeerte en vervolgens superior aan het Klein Seminarie van Sint-Niklaas.

Priester Jerome-Joseph Verdonck (1894-1974) hield preken en redevoeringen in Frans-Vlaanderen. Daarmee promootte hij daar het gebruik van het Nederlands.

Priester en leraar Remi Verellen (1888-1968) was als gematigd flamingant mentor van studentenverbond ‘Heidebrand’. Later stimuleerde hij ook de Herentalse afdeling van het Davidsfonds.

De jezuïet Jules Verest was tussen 1903 en 1910 een van de hevigste bestrijders van het wetsvoorstel-Edward Coremans en andere 'ongrondwettelijke' voorstellen tot vernederlandsing van het vrij middelbaar onderwijs.