Encyclopedie

Ferdinand von Hellwald (1843-1884) was een Oostenrijkse kenner van de Nederlandse letterkunde.

Georg von Hertling (1843-1919) was de Duitse rijkskanselier van oktober 1917 tot september 1918. Op het einde van zijn ambtstermijn zette hij een streep onder de ‘flamenpolitieke’ koers van zijn voorgangers.

Eugen von Jagemann (1849-1926) was omstreeks 1870 bevriend met de dichter Frans de Cort en schreef een boek over de Vlaamse beweging.

Richard von Kühlmann (1873-1948) was van 1915 tot 1916 de Duitse gezant in Nederland. Als dusdanig was hij cruciaal voor de ontwikkeling van een systematische Duitse Flamenpolitik.

Hermann Von Pfister-Schwaighusen (1836-1916) was een Alduitse ideoloog die Vlamingen en Nederlanders voor het ‘Deutschtum’ opeiste. Binnen het Alldeutscher Verband was hij een van de eersten die de aandacht vestigden op de Vlaamse beweging.

Luise von Ploennies (1803-1872) was een Duitse schrijfster die in 1844 een reis door Vlaanderen maakte en daar contacten legde met vooraanstaande leden van de Vlaamse beweging.

Gerhard von Schulze-Gaevernitz (1864-1943) was een Duitse liberale econoom en politicus die tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken raakte bij de Flamenpolitik en de propaganda daarrond.

Kurd von Strantz (1863-1949) was een Alduitse pleitbezorger van Duitse gebiedsuitbreiding in het Westen en in dit verband geïnteresseerd in de Vlaamse beweging.

Generaal Wolfgang von Unger (1855-1927) was vanaf september 1915 etappeninspecteur van het vierde Duitse leger in Gent waar hij zich als fervent supporter van de Jong-Vlamingen ontpopte. Dat had begin 1917 zijn ontslag tot gevolg.

Baron Adolf von Ziegesar (1849-1901) was een Alduitse ‘Vlamingenvriend’ en hoofdredacteur van het tijdschrift Germania.

Friedrich (Fritz) Wichert (1878-1951) was een Duitse kunsthistoricus die tijdens de Eerste Wereldoorlog als diplomaat in Den Haag een belangrijke rol speelde bij het ontwikkelen van de Duitse Flamenpolitik.

De Nederlandse jurist Jacobus J. Wijnstroom (1896-1961) was actief in de Vlaamse en Groot-Nederlandse beweging, onder andere via artikelen in De Dietsche Gedachte en als promotor van het werk van Réné de Clercq.

De Nederlandse historicus Arie Wolter Willemsen (1930-2003) was een specialist inzake de geschiedenis van de Vlaamse beweging in het algemeen en van het Vlaams-nationalisme tijdens het interbellum in het bijzonder.