Encyclopedie

Emmanuel van Driessche (1824-1897) speelde een voorname rol in het Brusselse culturele leven: als leraar Nederlands, als schrijver, als lid van talrijke genootschappen, als politicus en vrijmetselaar.

Carlo van Elsen (1926-1998) was begin jaren 1960 medestichter van de Volksunie (VU)-afdeling te Mol. Daar werd hij gemeenteraadslid en schepen. Daarnaast werd hij voor de VU onder andere senator en zetelde hij in de nationale partijraad.

Renaat van Elslande (1916-2000) was een redacteur en katholiek politicus. Hij zetelde 32 jaar in de Kamer en vervulde meerdere ministerfuncties.

Florent van Ertborn (1784-1840) was een Antwerps bestuurder ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, die vooral faam verwierf als kunstverzamelaar.

Jef van Extergem (1898-1945) was een Vlaamsgezinde, eerst socialistische en later communistische politicus.

Jos van Eynde (1907-1992) was hoofdredacteur van Volksgazet, voorzitter van de Belgische Socialistische Partij en minister van staat. Hij stond bekend om zijn polemieken met katholieke flaminganten en Vlaams-nationalisten.

Herman van Fraechem (1904-1970) was een Vlaamsgezinde priester en herbezieler van het literaire tijdschrift De Bladen voor de Poëzie (1937-1944, 1953-1995).

Antoon van Gelder (1894-1960) was tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij de Frontbeweging en, na de oorlog, bij de Frontpartij.

Willy van Gerven (1897-1969) was jurist en senator namens de Christelijke Volkspartij. Hij was een van de zogenoemde "Drie Vlaamse Musketiers" die een Vlaamsgezinde kentering bewerkstelligden binnen de katholieke partij.

Dominicaan Constant van Gestel (1899-1978) was professor in de kerkelijke sociale leer aan de universiteit te Leuven en verwierf bekendheid als radiopredikant.

Maurits van Gijsegem (1905-1977) was lid van het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV) en het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) en werkte als ambtenaar tijdens de bezetting.

Adolf van Glabbeke (1904-1959) was een liberaal politicus, die na de Tweede Wereldoorlog minister van achtereenvolgens Binnenlandse Zaken en Justitie werd. In deze functies speelde hij een belangrijke rol in de bestraffing van de collaboratie.

Fernand van Goethem (1895-1974) was een Leuvense hoogleraar, die een belangrijke impuls heeft gegeven aan de beoefening van de sociale en politieke wetenschappen in het Nederlands in Vlaanderen.