Encyclopedie

Paul van Overzee (1897-1968) was lid van de Dietsche Bond. Hij publiceerde geregeld over historische en Groot-Nederlandse aangelegenheden in bladen zoals de Dietsche Gedachte en Schakels.

Paul van Oye (1886-1969) was hydrobioloog en hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Gent.

Otto van Rees (1825-1869) was jurist en hoogleraar aan de universiteiten van Groningen en Utrecht. Hij nam actief deel aan de Nederlandse Congressen en publiceerde in dat kader over de Vlaamse beweging.

Robert van Roosbroeck (1898-1988) was een onderwijzer, publicist en historicus. Hij was betrokken bij het activisme en de collaboratie, onder andere als schepen van Antwerpen en lid van de Vlaamsche Landsleiding.

Willem van Saeftinge was een lekenbroeder die bekendheid verwierf in de herinnering van de Guldensporenslag.

René van Sint-Jan (1887-1970) was vanaf de Eerste Wereldoorlog docent in het hoger onderwijs. Hij werd buitengewoon hoogleraar in de Neerlandistiek aan de universiteit in Münster. Hij werd veroordeeld voor activisme en collaboratie.

Priester Theodoor Van Tichelen (1877-1945) publiceerde uitgebreid ten bate van de Vlaamse cultuur. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte hij mee aan het anti-Duitse blad De Vlaamsche Leeuw.

Honoré van Waeyenbergh (1891-1971) was vice-rector (1936-1940) en rector (1940-1962) van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij droeg bij aan de vernederlandsing van de universiteit.

De Gentse hoogleraar geschiedenis Hans van Werveke (1898-1974) was gedurende bijna een halve eeuw een boegbeeld van het sociaal voelend, niet partijpolitiek en Vlaamsgezind liberalisme.

Toen hoogleraar en bankier Paul van Zeeland (1893-1973) tussen 1935 en 1937 aan het hoofd stond van de Belgische regering, werden onder andere de taalwet in rechtszaken en een amnestiewet voor activisten gestemd.

Historicus en leraar geschiedenis in het middelbaar onderwijs Werner Vandenabeele (1926-2000) kreeg zijn Vlaamsgezindheid van thuis mee en voegde er een marxistische overtuiging en engagement aan toe.

Chris Vandenbroeke (1944-2007) was een hoogleraar geschiedenis en politicus voor de Volksunie en later de Nieuw-Vlaamse Alliantie.

Alfons Vandenpeereboom (1812-1884) was een West-Vlaamse historicus en liberaal politicus, die van 1861 tot 1868 als minister van Binnenlandse Zaken fungeerde en een gematigd Vlaamsgezind standpunt innam.

Karel van der Espt (1891-1938) was priester en docent aan het Amerikaans college in Leuven. Samen met Berten Pil en Odiel Spruytte werkte hij een katholiek Vlaams-nationalisme uit.

Léon Vanderkindere (1842-1906) was een hoogleraar middeleeuwse geschiedenis, rector van de Université libre de Bruxelles en een liberaal politicus die onder andere pleitte voor Nederlandstalig onderwijs.