Encyclopedie

De katholieke politicus Leo Schwering (1883-1971) was vanaf begin 1915 als publicist, vanaf 1917 in functies in Göttingen en Brussel betrokken bij de Flamenpolitik waar hij met name katholieke belangen behartigde.

Emile Seghers (1855-1927) kwam als bisschop van Gent in conflict met kardinaal Mercier door enkele Vlaamse eisen te steunen en bepaalde activistische daden niet expliciet te verbieden.

Priester Leo Senden (1888-1944) was deken in Hoogstraten. Hij was ook directeur van de Katholieke Vlaamsche Volkshogeschool. Senden publiceerde Nederlandstalige schoolboeken en studies over biologie.

De priester en Leuvense hoogleraar Paul Sobry (1895-1954) was – mede vanuit flamingantische motieven - een pleitbezorger van de universiteit als een instituut dat in de plaats instond voor een brede intellectuele vorming.

De Duitse priester Carl Sonnenschein (1876-1929) onderhield sinds 1909 tal van contacten met vooraanstaande Vlaamse katholieken en speelde tijdens de Eerste Wereldoorlog een belangrijke rol in de propaganda voor de Flamenpolitik.

Priester Thaddeus Spaeninckx (1872-1947) promootte als leraar het ABN. Tijdens de Eerste Wereldoorlog sympathiseerde hij met het activisme. Daarna werd hij schooldirecteur in Baarle-Hertog.

Odiel Spruytte (1891-1940) was een ‘petit vicaire’ en een dwarsdenker in het bisdom Brugge.

Engelbert Sterckx (1792-1867) was een priester, later aartsbisschop van Mechelen.

Louis Sterkens (1912-1989) was priester van de Sociëteit van Jezus en directeur Bonden van het H.-Hart/Kerk.

Geestelijke Antoine Stillemans (1832-1916) voerde als superior van het Klein Seminarie van Sint-Niklaas een Vlaamsgezind beleid. Na zijn benoeming als bisschop van Gent kwam hij in conflict met priester Adolf Daens en de Christene Volkspartij.

Desideratus (Desideer) A. Stracke (1875-1970) was een jezuïet en literatuurhistoricus, die een invloedrijke rol speelde in de katholieke Vlaamse beweging en het Vlaams-nationalisme.