Encyclopedie

Paul-Gustave van Hecke (1887-1967) was een Vlaamse schrijver, couturier en galeriehouder. Tijdens de Eerste Wereldoorlog flirtte hij met het activisme. Hij is vooral bekend als promotor van de Vlaamse expressionistische schilderkunst.

Emiel van Hemeldonck (1897-1981) was een Vlaamse onderwijsinspecteur en schrijver van historische romans en jeugdverhalen.

Edmond van Herendael (1841-1880) engageerde zich binnen verschillende Vlaamsgezinde culturele en literaire verenigingen en was politiek actief bij de Nederduitsche Bond en de Meetingpartij.

Jef van Hoof (1886-1959) was een katholiek Vlaams-nationalistisch componist, dirigent, organist en pianist, die aansloot bij de postromantiek en bekend werd om zijn volksliederen en Vlaamse strijdliederen.

Jozef van Hoorde (1834-1916) was een Gentse journalist en auteur. Hij zette zich in voor het Nederlandstalige toneel in België.

Leo van Hoorick (1887-1965) was journalist, uitgever en boekhandelaar. Hij engageerde zich in het Vlaamse verenigingsleven in Brussel.

Jozef van In (1905-1990) zette na de Tweede Wereldoorlog de uitgeverij van het familiebedrijf Jozef Van In & Cie voort. Hij was ook actief als gemeenteraadslid en senator voor de Christelijke Volkspartij.

Eugène van Itterbeek (1934-2012) maakte naam als dichter, essayist, onderzoeker en poëzie-ambassadeur.

Frans van Laer (1862-1951) had in Antwerpen mede de leiding van de Koninklijke Nederlandse Schouwburg (KNS). Ook schreef hij volkse blijspelen.

Prosper van Langendonck (1862-1920) was een dichter en letterkundige die zich ook inzette voor de Vlaamse beweging in Brussel.

David Jacob van Lennep (1774-1853) was een Nederlandse hoogleraar en dichter. Hij ijverde voor de vereniging van de Nederlanden.

Jacob van Lennep (1802-1868) was de bekendste romanschrijver van de Nederlandse negentiende eeuw. Tijdens de Belgische Revolutie distantieerde hij zich van de zuiderburen.

Hendrik van Lerberghe (1925-2023) was vanaf de jaren 1950 huisfotograaf van de IJzerbedevaarten.