Encyclopedie

Remigius van Mieghem (1890-1974) was tijdens de Tweede Wereldoorlog een pleitbezorger van een nationaalsocialistisch onderwijs.

Jozef van Opdenbosch (1892-1944) was jezuïet, theoloog en geestelijk leider van de katholieke Vlaamse studentenbeweging. Hij was ook theoreticus van het Groot-Nederlandisme.

Paul van Oye (1886-1969) was hydrobioloog en hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Gent.

Otto van Rees (1825-1869) was jurist en hoogleraar aan de universiteiten van Groningen en Utrecht. Hij nam actief deel aan de Nederlandse Congressen en publiceerde in dat kader over de Vlaamse beweging.

Edward van Robays (1855-1906) was een Vlaamsgezinde priester die er onder meer voor ijverde om de wiskundige vaktaal in de humaniora te vernederlandsen.

Dries van Rompaey (1897-1964) speelde tussen 1920 en 1922 een prominente rol in de geradicaliseerde Leuvense studentenbeweging. Nadien was hij actief in de Kristene Vlaamsche Volkspartij (KVV).

Advocaat Robert van Roy (1887-1972) was tijdens de Eerste Wereldoorlog secretaris van de rector van de Vlaamsche Hoogeschool. Ook was hij werkzaam voor de Vlaamse afdeling van het ministerie van Kunsten en Wetenschappen.

Emmanuel van Straelen (1815-1871) was auteur, bibliothecaris en uiteindelijk wijnhandelaar.

Onderwijzer Hendrik van Tichelen (1883-1967) maakte vooral naam als promotor van Vlaamse kinderliteratuur, onder andere door zijn tijdschrift De Kleine Vlaming, het initiatief ‘Kinderuur’, bloemlezingen en studies over dat onderwerp.

Léon Vanderkindere (1842-1906) was een hoogleraar middeleeuwse geschiedenis, rector van de Université libre de Bruxelles en een liberaal politicus die onder andere pleitte voor Nederlandstalig onderwijs.

Renaat Vanheusden (1933-2025), technisch ingenieur van beroep, was Volksunie-gemeenteraadslid in Hasselt, medeoprichter van het Vlaams Blok (VB) en medeoprichter van het Nationalistisch Verbond – Nederlandse Volksbeweging (NV-NV).