Encyclopedie

Carlo Reiners (1922-1976) raakte na de Tweede Wereldoorlog betrokken bij de Vlaamse Concentratie. In 1951 was hij één van de stichters van de Vlaamse Volkskunstbeweging (VVKB), waarvan hij tot aan zijn dood beheerder was.

Hugo Reinhard (1929-2023) was actief in tal van Vlaamsgezinde organisaties in Vlaams-Brabant en Brussel.

Theodor Reismann-Grone (1863-1949) was een vooraanstaande Alduitse Vlaanderen-deskundige, initiatiefnemer en geldschieter van het tijdschrift Germania, vanaf het begin van de Eerste Wereldoorlog wierp hij zich op als pleitbezorger van een

August Remouchamps (1892-1927) was tijdens de Eerste Wereldoorlog lid van de activistische groep Jong-Vlaanderen. In Nederland diende hij vervolgens de Duitse propaganda. Na de oorlog was zijn rol uitgespeeld.

Edouard Remouchamps was een arts en lid van het Willemsfonds en de studentenvereniging ’t Zal wel gaan.

André Renard (1911-1962), invloedrijk socialistisch syndicalist, leidde de strijd tegen de Eenheidswet (1960-1961) en richtte in 1961 als militant in de Waalse beweging de Mouvement Populair Wallon op, dat ijverde voor structuurhervormingen en fed

Rafaël Renard (1911-2002) was in de jaren ’30 actief in het Verdinaso. In de jaren ’60 was hij voorzitter van de Vaste Commissie voor Taaltoezicht en na zijn pensioen was hij president van de Orde van de Prince.

Jules Renkin (1862-1934) was een katholieke, christendemocratisch geïnspireerde politicus, die verschillende ministerposities bekleedde en vooral naam maakte als minister van Koloniën.

Jef Rens (1905-1985) was een socialistische vakbondsleider en politicus, die onder meer als redacteur van de Vlaamsgezinde socialistische tijdschriften Schakels en Menschen een niet onbelangrijke rol in de marge van de Vlaamse be

Robert Rens (1901-1994) was een jurist en hoogleraar die ijverde voor de splitsing van de Brusselse universiteit.

Historicus Gaston Renson, atheneumleraar en later conservator van het kasteel van Gaasbeek, droeg als lid van het hoofdbestuur van het Davidsfonds in de jaren 1960 en 1970 bij tot de heropleving van deze vereniging en haar toenemende openheid naar

Walter Reusch (1906-2002) was vanaf de jaren 1920 in vooraanstaande functies betrokken bij contacten tussen Vlaams-nationale en Duits-nationalistische studentenbewegingen.

Marcel Reynders (1898-1965) was een Vlaams journalist. Hij speelde in het interbellum als niet-student een belangrijke rol in het Leuvense Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond en in Ons Leven.