Encyclopedie

Staf van Nuffel (1893-1955) was een Vlaams-nationalistisch journalist en politicus.

Wim van Onckelen (1921-1996) was binnen het Vlaams Nationaal Jeugdverbond actief rond pers, vorming en stijl. Nadien was hij redacteur van Broederband en voorzitter van het Bormshuis.

Antoon van Opstraet (1886-1969) geraakte betrokken bij het activisme via de uitgave van de krant Het Vlaamse Nieuws. Tijdens de jaren 1930 was hij redacteur van de krant De Dag.

Hubert d’Ydewalle (1909-1945) was hoofdredacteur van het rexistische dagblad Le Pays Réel. Na zijn breuk met Rex bleef hij pleiten voor nauwe samenwerking tussen de adel en de Vlaamse bevolking.

Toon van Overstraeten (1926-2011) was de zoon van VTB-coryfee Jozef van Overstraeten. Hij was een van de jongste oostfronters. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij snel actief in de heroplevende Vlaamse beweging.

Leo van Puyvelde (1882-1965) richtte als student aan de Leuvense universiteit in 1903 mee het Algemeen Katholiek Vlaams Studentenverbond op en was tot 1914 erg bedrijvig binnen het katholieke flamingantisme.

Advocaat ridder Charles L.M. van Renynghe de Voxvrie (1900-1962) – advocaat, conservator en krantendirecteur – was een Frans-Vlaanderen-kenner en -liefhebber.

Robert van Roosbroeck (1898-1988) was een onderwijzer, publicist en historicus. Hij was betrokken bij het activisme en de collaboratie, onder andere als schepen van Antwerpen en lid van de Vlaamsche Landsleiding.

De Antwerpse auteur Johan van Rotterdam (1825-1877) stond vooral bekend om zijn zedenschetsen en -romans.

Jan Baptist van Ryswyck (1818-1869) was leerkracht, volksdichter, journalist en schrijver. Vanuit zijn radicaal liberalisme, antimilitarisme, flamingantisme en Antwerps particularisme vond hij aansluiting bij de Meetingpartij.

Emmanuel van Straelen (1815-1871) was auteur, bibliothecaris en uiteindelijk wijnhandelaar.

Piet van Waeyenberghe (1938) bouwde een loopbaan op als ondernemer. Hij was voorzitter van het VEV en bestuurder van meerdere banken.

De Gentse hoogleraar geschiedenis Hans van Werveke (1898-1974) was gedurende bijna een halve eeuw een boegbeeld van het sociaal voelend, niet partijpolitiek en Vlaamsgezind liberalisme.

Toen hoogleraar en bankier Paul van Zeeland (1893-1973) tussen 1935 en 1937 aan het hoofd stond van de Belgische regering, werden onder andere de taalwet in rechtszaken en een amnestiewet voor activisten gestemd.