Encyclopedie

Taalkundige Piet Paardekooper (1920) was docent aan meerdere universiteiten. In Nederland hekelde hij de achterstelling van de Vlamingen en steunde hij de Volksunie. Het leverde hem een storm van protest op.

Ludwig (Lutz) Petsch (1913-onbekend) was doctor in de geschiedenis, medewerker van DeVlag, functionaris van het Duitse nationaalsocialistische bezettingsregime, SS-Untersturmführer, vertaler en auteur.

Franz Petri (1903-1993) was een Duitse historicus, deskundige voor Belgische en Nederlandse geschiedenis en tijdens de Tweede Wereldoorlog referent voor cultuur en onderwijs in het Duitse militair bestuur voor België en Noord-Frankrijk.

De katholieke Beierse politicus Franz Pfleger (1872-1964) was vanaf 1915 betrokken bij de propaganda voor de Flamenpolitik. In het najaar van 1918 was hij enkele weken referent in het Duitse bezettingsbestuur in Brussel.

Andries Postma (1943) is een Nederlandse rechtsgeleerde en politicus. Hij pleit voor een hechtere samenwerking tussen Nederland en Vlaanderen, zowel op talig, cultureel als politiek vlak.

Limburger Steven Prenau (1866-1929) pleitte voor een beschaafde uitspraak van het Nederlands. Tijdens WOI was hij betrokken bij de socialistische stroming binnen het activisme en lid van de Raad van Vlaanderen.

Jan Quintens (1858-1923) was gemeenteraadslid voor de Katholieke Partij in Sint-Truiden. Tijdens WOI speelde hij een prominente rol in het Limburgse activisme. Zo was hij burgemeester van Sint-Truiden en lid van Raad van Vlaanderen.

Eggert Reeder (1894-1959) leidde van 1940 tot 1944 het Duitse militaire bestuur in België. Hij was een van de centrale figuren in de Duitse Flamenpolitik van tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Theodor Rehmann (1895-1963) was een Duitse priester en kapelmeester van de Dom van Aken, die na de Eerste Wereldoorlog contacten aanknoopte met een aantal bekende flaminganten, waaronder ook enkele Vlaamse componisten.