Encyclopedie

De benedictijn Albert Van Hecke (1915-1971) schreef onder zijn kloosternaam Renaat Van Hecke artikels over de volkstaal in de liturgie, kwam op voor de belangen van de Vlaamsgezinden die wegens collaboratie veroordeeld waren en publiceerde romans

Jan-Baptist van Hemel (1758-1866) was van 1835 tot 1854 superior van het Klein Seminarie van Mechelen. Hij drukte zo gedurende vele jaren zijn stempel op deze instelling en op het onderwijsbeleid in het aartsbisdom Mechelen.

De jezuïet Jozef van Mierlo (1878-1958) verwierf bekendheid als eminent literatuurhistoricus en als publicist die het Vlaams-nationalisme theoretisch trachtte te onderbouwen.

Jozef van Opdenbosch (1892-1944) was jezuïet, theoloog en geestelijk leider van de katholieke Vlaamse studentenbeweging. Hij was ook theoreticus van het Groot-Nederlandisme.

Edward van Robays (1855-1906) was een Vlaamsgezinde priester die er onder meer voor ijverde om de wiskundige vaktaal in de humaniora te vernederlandsen.

Ernest-Joseph van Roey (1926-1961) was Kardinaal-Aartsbisschop van Mechelen. Hij aanvaardde geleidelijk de onvermijdelijkheid van een eentalig Vlaanderen en bestreed het Vlaams-nationalisme.

Willem Marinus van Rossum (1854-1932) was een Nederlands rooms-katholiek geestelijke, redemptorist en curiekardinaal die in 1917-1918 bij de Heilige Stoel bemiddelde ten gunste van de Frontbeweging.

Carlos van Sante (1896-1947) was een Vlaamse dominicaan, die deel uitmaakte van het radicaal Vlaamsgezinde en pro-activistische milieu rond kapelaan Cyriel Verschaeve.

Priester Theodoor Van Tichelen (1877-1945) publiceerde uitgebreid ten bate van de Vlaamse cultuur. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte hij mee aan het anti-Duitse blad De Vlaamsche Leeuw.

Remi-Valeer Vanden Bussche (1908-1968) was een Vlaamse dominicaan met een passie voor letterkunde en esthetica. Zowel voor als na de Tweede Wereldoorlog was hij een van de promotoren van het werk van Cyriel Verschaeve.

Karel van der Espt (1891-1938) was priester en docent aan het Amerikaans college in Leuven. Samen met Berten Pil en Odiel Spruytte werkte hij een katholiek Vlaams-nationalisme uit.

Priester Jules Vanneste (1884-1979) was tijdens de Eerste Wereldoorlog frontaalmoezenier. Hij werd er Vlaamsgezind en gaf het frontblaadje De Poperingsche Keikop uit. Na de oorlog was Vanneste vijftig jaar pastoor in Boezinge.