Encyclopedie

De Vlaams-nationalist Amedee Verbruggen (1886-1980) was in zijn geboorteplaats Bazel vanaf 1921 gemeenteraadslid en van 1941 tot 1944 schepen.

De Vlaamsgezinde sociaaldemocraat August Verbruggen (1888-1960) engageerde zich tijdens de Eerste Wereldoorlog in het activisme, waarvoor hij nadien uit zijn ambt van bibliothecaris werd ontzet.

Jozef-Frederik Vercoullie (1857-1937) was een Vlaamse filoloog, politicus voor de Liberale Partij en voorzitter van het Willemsfonds (1919-1937).

Felix Vercruyssen (1892-1952), priester van het bisdom Gent, was professor wijsbegeerte en vervolgens superior aan het Klein Seminarie van Sint-Niklaas.

Priester Jerome-Joseph Verdonck (1894-1974) hield preken en redevoeringen in Frans-Vlaanderen. Daarmee promootte hij daar het gebruik van het Nederlands.

Priester en leraar Remi Verellen (1888-1968) was als gematigd flamingant mentor van studentenverbond ‘Heidebrand’. Later stimuleerde hij ook de Herentalse afdeling van het Davidsfonds.

De jezuïet Jules Verest was tussen 1903 en 1910 een van de hevigste bestrijders van het wetsvoorstel-Edward Coremans en andere 'ongrondwettelijke' voorstellen tot vernederlandsing van het vrij middelbaar onderwijs.

Herman Vergels (1887-1957) was een politicus voor de katholieke partij en later de Christelijke Volkspartij (CVP), en een van de kopstukken van de christelijke arbeidersbeweging in Brussel.

Arthur Verhaegen (1847-1917) speelde een prominente rol bij de omslag die een aantal ultramontanen ca.

Antwerpenaar Lodewijk Verhees (1857-1935) was tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij het activisme. Daarna was hij actief in de Frontpartij. Ook verzorgde hij Vlaamse vertelavonden.

Jaak Verheyen (1855-1911) was Kamerlid voor de liberalen in Antwerpen waar hij opkwam voor betere arbeidsvoorwaarden. Hij verdedigde de vernederlandsing van de Universiteit Gent.