Encyclopedie

De Keulse advocaat Franz Schönberg (1883-1954) was in de Eerste Wereldoorlog betrokken bij de Flamenpolitik en bleef ook tijdens het interbellum actief als pleitbezorger van het Vlaams-nationalisme.

Jean Schoup (1893-1944) was een Vlaamse zakenman, auteur en vertaler die zowel romans als journalistiek werk publiceerde. Hij staat echter bovenal bekend als oplichter en fantast.

August Schowalter (1870-1940) was een Duits-nationalistische protestantse dominee, die tijdens de Eerste Wereldoorlog met de activistische groep Jong-Vlaanderen sympathiseerde.

Johannes Mathijs Schrant (1783-1866) was een katholieke priester, letterkundige en historicus uit Amsterdam. Hij werd door koning Willem I benoemd tot hoogleraar en rector aan de Rijksuniversiteit Gent in het kader van diens taalpolitiek.

De sociaaldemocratische vrouwenrechtenactiviste Adele Schreiber-Krieger (1872-1957) was tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij de Flamenpolitik.

Bernard Schreuder (1787-1862) was de eerste directeur van de Rijksnormaalschool in Lier. Als leraar en als directeur maakte Schreuder uitsluitend gebruik van het Nederlands.

Fernand Schreurs (1900-1970) was een liberale politicus. Ook was hij betrokken bij de Waalse Beweging. Zo was hij een lid van het centrum-Harmel. Hij verdedigde steeds het federalisme en de Waalse belangen.

Onderwijzer René Schrevers (1899-1980) publiceerde in 1934 het boekje L’avenir de Belgique et le mouvement Flamand. Hij verzette zich hierin tegen de verfransing van Vlaanderen en stelde dat Brussel een Vlaams element moest behouden.

Rudolf Alexander Schröder (1878-1962) begon zijn activiteit als vertaler en bemiddelaar van Vlaamse literatuur als censor tijdens de Eerste Wereldoorlog en zou voor dat pionierswerk ook veel later in zijn carrière steeds weer lof oogsten.

Henri Schuermans (1789-1852) was een magistraat die actief was in de uitrol van het taalbeleid van Willem I.

Lodewijk Schuermans (1821-1891) was een priester met een voorliefde voor de Nederlandse taalkunde, zo getuigen onder meer zijn ‘Algemeen Vlaamsch Idioticon’ en zijn betrokkenheid bij het studentengenootschap Met Tijd en Vlijt.

De katholieke politicus Leo Schwering (1883-1971) was vanaf begin 1915 als publicist, vanaf 1917 in functies in Göttingen en Brussel betrokken bij de Flamenpolitik waar hij met name katholieke belangen behartigde.