Encyclopedie

Andries Caluwaerts (1930-1998) speelde een prominente rol in de Vlaamse Volksbeweging, lag mee aan de basis van de Orde van de Vlaamse Leeuw en publiceerde vanuit een kritisch Vlaamsgezind perspectief over het bedrijfsleven.

Lode Campo (1926-2009) was directeur-generaal van C&A. Hij stichtte in Brussel het Jan Van Ruusbroec College en club De Warande, ageerde tegen het Egmontpact en bekleedde mandaten in de academische wereld en in de pers.

Herman Candries (1932-2025) was kolonel-vliegenier, voorzitter van KV Mechelen, volksvertegenwoordiger, lid van de Vlaamse Raad en gemeenteraadslid in Mechelen.

Jozef Bernard Cannaert (1768-1848) was politicus, magistraat en auteur over taalkundige en historische onderwerpen.

Eugène Cantillon (1893-1942) werkte in 1915 vanuit Nederland kortstondig mee aan de activistische krant De Vlaamsche Post. Van 1918 tot zijn overlijden was hij journalist bij de krant Het Vaderland in Den Haag.

Beeldend kunstenaar Jozef Cantré (1890-1957) was tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij zowel de agitatie van radicale jongeren tegen het officiële Belgische partijsocialisme als bij het activisme. Van 1918 tot 1929 woonde hij in Nederland.

Michel Capoen (1934) zetelde voor de Volksunie in de Senaat en de Vlaamse Raad. Ook was hij lid van het nationaal partijbestuur.

De jurist Hendrik Cappuyns (1913-1992) doorliep een decennialange beroepscarrière bij Gevaert Photo-producten (later Agfa-Gevaert) en was van 1963 tot 1966 voorzitter van het Vlaams Economisch Verbond (VEV).

Leo Cappuyns (1920-1978), jurist en eerste vice-gouverneur van Brabant, engageerde zich voor de toepassing van de taalwetgeving, bevorderde de Vlaamse cultuur in Brussel en ontving daarvoor erkenning met de Joost van den Vondelprijs in 1974.

Mia Cappuyns (1896-1965) stond mee aan de wieg van de katholieke Vlaamse meisjesbeweging en was onder meer actief als secretaresse van de Landsbond. Ook richtte ze mee het tijdschrift Gudrun op.