Encyclopedie

Frans Haepers (1903-1976) was actief in het toneelleven in Vlaanderen. Tijdens de bezetting was hij stichter en voorzitter van de collaborerende koepelorganisatie Volk en Kunst.

Juliaan Haest (1912-1984) was hoofdredacteur van het weekblad Ons Volk, alsook redactiesecretaris van De Boer en hoofdredacteur van B.B.-Schakel, respectievelijk het weekblad en personeelsblad van de Boerenbond.

Placide Haghebaert (1849-1905) was een Vlaamse priester, dominicaan, vertaler en letterkundige. Hij verwierf bekendheid in Vlaams-katholieke middens als de vertaler van De goddelijke komedie van Dante.

Jozef Haller von Ziegesar (1864-1945) was een pan-Germanistische en Vlaamsgezinde medewerker van het door de Alduitsers gestichte tijdschrift Germania.

Paul Hamelius (1868-1922) was Germaans filoloog, docent Engels en Engelse literatuur en auteur van enkele belangrijke werken in de anglistiek. Hij benadrukte het literaire aspect van de taalstrijd.

Abraham Hans (1882-1939) was een protestants volksschrijver, journalist en gematigd flamingant.

José Happart (1947) was een Waalsgezinde politicus van de Parti Socialiste (PS). Hij werd vooral bekend wegens zijn verzet tegen de overheveling van de Voerstreek vanuit de provincie Luik naar Limburg.

Ferdinand Hardijns (1864-1927) was een Gentse socialistische journalist en politicus die het primaat verdedigde van de sociale strijd op de taalstrijd.

Joris Hardy (1913-1997) was fiscaal adviseur van beroep. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij VNV-burgemeester van ’s-Herenelderen. Na de oorlog was hij senator voor de Volksunie en gemeenteraadslid, schepen en burgemeester van Hoeselt.

De Franstalige christendemocraat Pierre Harmel (1911-2009) was nauwelijks acht maanden premier van België, maar meermaals minister. Hij werd ook voorzitter van de Senaat.

Xavier Hermans (1839-1898) speelde een prominente rol in diverse Vlaamsgezinde vrijzinnige verenigingen in Brussel.

Hilda Hellemans (1895-1976) was leidster in de Vlaamsgezinde meisjesbeweging. Ook schreef ze Vlaams-nationalistisch georiënteerde toneelstukken die sympathiseerden met het activisme.

Joris Helleputte (1852-1925) heeft bijna een halve eeuw lang gewogen op de Belgische samenleving: als neogotisch architect, als gangmaker van sociale organisaties, inzonderheid de Belgische Volksbond en de Boerenbond, en als politicus.