Encyclopedie

Robert van Roosbroeck (1898-1988) was een onderwijzer, publicist en historicus. Hij was betrokken bij het activisme en de collaboratie, onder andere als schepen van Antwerpen en lid van de Vlaamsche Landsleiding.

René van Sint-Jan (1887-1970) was vanaf de Eerste Wereldoorlog docent in het hoger onderwijs. Hij werd buitengewoon hoogleraar in de Neerlandistiek aan de universiteit in Münster. Hij werd veroordeeld voor activisme en collaboratie.

Leendert L.W. van Soest (1901-1970) was actief in de studentenafdeling van het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV) en nadien ook in het Dietsch Studentenverbond.

Priester Theodoor Van Tichelen (1877-1945) publiceerde uitgebreid ten bate van de Vlaamse cultuur. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte hij mee aan het anti-Duitse blad De Vlaamsche Leeuw.

Honoré van Waeyenbergh (1891-1971) was vice-rector (1936-1940) en rector (1940-1962) van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij droeg bij aan de vernederlandsing van de universiteit.

Baron Theodoor van Welderen Rengers (1867-1945) was actief binnen het Algemeen-Nederlands Verbond. Tijdens de Eerste Wereldoorlog steunde hij de uitgave van Dietsche Stemmen en De Toorts.

De Gentse hoogleraar geschiedenis Hans van Werveke (1898-1974) was gedurende bijna een halve eeuw een boegbeeld van het sociaal voelend, niet partijpolitiek en Vlaamsgezind liberalisme.

De Nederlander Eugène van Wessem (1900-1945) was lid van het Zwart Front en ijverde voor de politieke Groot-Nederlandse gedachte. Na zijn breuk met Zwart Front-leider Arnold Meijer rond 1943 ging Van Wessem in het verzet.

Toen hoogleraar en bankier Paul van Zeeland (1893-1973) tussen 1935 en 1937 aan het hoofd stond van de Belgische regering, werden onder andere de taalwet in rechtszaken en een amnestiewet voor activisten gestemd.

Historicus en leraar geschiedenis in het middelbaar onderwijs Werner Vandenabeele (1926-2000) kreeg zijn Vlaamsgezindheid van thuis mee en voegde er een marxistische overtuiging en engagement aan toe.

Chris Vandenbroeke (1944-2007) was een hoogleraar geschiedenis en politicus voor de Volksunie en later de Nieuw-Vlaamse Alliantie.

Alfons Vandenpeereboom (1812-1884) was een West-Vlaamse historicus en liberaal politicus, die van 1861 tot 1868 als minister van Binnenlandse Zaken fungeerde en een gematigd Vlaamsgezind standpunt innam.

Karel van der Espt (1891-1938) was priester en docent aan het Amerikaans college in Leuven. Samen met Berten Pil en Odiel Spruytte werkte hij een katholiek Vlaams-nationalisme uit.

Léon Vanderkindere (1842-1906) was een hoogleraar middeleeuwse geschiedenis, rector van de Université libre de Bruxelles en een liberaal politicus die onder andere pleitte voor Nederlandstalig onderwijs.

Fernand Vanhemelryk, emeritus professor geschiedenis bekleedde diverse academische functies, waaronder rector van KUB (1982-1992).