Encyclopedie

Jules van Caenegem (1880-1942) was ingenieur, onderwijzer en minister van Openbare Werken. Al medestichter van het VEV maakte hij zich sterk voor een Vlaamse meerderheidspositie in het bestuur van de Limburgse mijnen.

Michiel van Caeneghem (1893-1940) was een econoom en hoogleraar. Hij was betrokken bij de Vlaamsche Wetenschappelijke Congressen en bestuurder bij het Vlaams Economisch Verbond.

Emiel van de Gucht (1921-2005) was een Vlaamsgezinde ondernemer en oprichter van de Stichting Emiel Van de Gucht. Hij was tevens zeer actief binnen het Brusselse verenigingsleven.

Eugeen van de Perre (1876-1952) was onderpastoor van de Antwerpse Heilig Hartparochie. Hij zette zich na de Eerste en de Tweede Wereldoorlog in voor getroffenen door de repressie.

Philippine van de Putte (1903-1963) was regentes en een spilfiguur in het vormingswerk van Katholieke Arbeiders Vrouwengilde (KAV).

Aloïs van de Vyvere (1871-1961) was een advocaat en katholiek politicus. Hij zetelde twintig jaar in de Kamer en vervulde meerdere ministerfuncties. Hij werkte onder andere mee aan initiatieven op het vlak van de taalwetgeving.

Dominicaan Ambroos-Remi van de Walle (1927-1993) was een populaire predikant, onder andere op tal van Vlaamsgezinde gelegenheden.

Dogmatisch theoloog Joseph van der Meersch (1868-1952) kantte zich als grootvicaris en bisschoppelijk censor tegen de opkomende Vlaamse studentenbeweging en de vernederlandsing van het onderwijs, wat voor frictie met de Vlaamse beweging zorgde.

Jozef van der Moere (1791-1875) was een jezuïet, leraar en rector. Hij verzette zich tegen de verfransing van de jezuïetencolleges in een tijd waarin er nog in het Latijn werd onderwezen.

Herman van Fraechem (1904-1970) was een Vlaamsgezinde priester en herbezieler van het literaire tijdschrift De Bladen voor de Poëzie (1937-1944, 1953-1995).

Dominicaan Constant van Gestel (1899-1978) was professor in de kerkelijke sociale leer aan de universiteit te Leuven en verwierf bekendheid als radiopredikant.

De benedictijn Albert Van Hecke (1915-1971) schreef onder zijn kloosternaam Renaat Van Hecke artikels over de volkstaal in de liturgie, kwam op voor de belangen van de Vlaamsgezinden die wegens collaboratie veroordeeld waren en publiceerde romans

Jan-Baptist van Hemel (1758-1866) was van 1835 tot 1854 superior van het Klein Seminarie van Mechelen. Hij drukte zo gedurende vele jaren zijn stempel op deze instelling en op het onderwijsbeleid in het aartsbisdom Mechelen.