Encyclopedie

De benedictijn Albert Van Hecke (1915-1971) schreef onder zijn kloosternaam Renaat Van Hecke artikels over de volkstaal in de liturgie, kwam op voor de belangen van de Vlaamsgezinden die wegens collaboratie veroordeeld waren en publiceerde romans

De Nederlandse historicus Pieter van Hees (1937-2021) was vanaf de jaren 1960 gedurende meer dan een halve eeuw – naast de Vlaming Lode Wils, met wie hij meermaals polemiseerde – de historicus bij uitstek van de Groot-Nederlandse beweging.

Jan-Baptist van Hemel (1758-1866) was van 1835 tot 1854 superior van het Klein Seminarie van Mechelen. Hij drukte zo gedurende vele jaren zijn stempel op deze instelling en op het onderwijsbeleid in het aartsbisdom Mechelen.

Edmond van Herendael (1841-1880) engageerde zich binnen verschillende Vlaamsgezinde culturele en literaire verenigingen en was politiek actief bij de Nederduitsche Bond en de Meetingpartij.

Hubert van Houtte (1872-1948) was hoogleraar geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Gent (RUG). Hij publiceerde vooral over de geschiedenis van het graafschap Vlaanderen en de prijzengeschiedenis.

Jacob van Lennep (1802-1868) was de bekendste romanschrijver van de Nederlandse negentiende eeuw. Tijdens de Belgische Revolutie distantieerde hij zich van de zuiderburen.

De jezuïet Jozef van Mierlo (1878-1958) verwierf bekendheid als eminent literatuurhistoricus en als publicist die het Vlaams-nationalisme theoretisch trachtte te onderbouwen.

Jozef van Opdenbosch (1892-1944) was jezuïet, theoloog en geestelijk leider van de katholieke Vlaamse studentenbeweging. Hij was ook theoreticus van het Groot-Nederlandisme.

Paul van Overzee (1897-1968) was lid van de Dietsche Bond. Hij publiceerde geregeld over historische en Groot-Nederlandse aangelegenheden in bladen zoals de Dietsche Gedachte en Schakels.

Paul van Oye (1886-1969) was hydrobioloog en hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Gent.

Otto van Rees (1825-1869) was jurist en hoogleraar aan de universiteiten van Groningen en Utrecht. Hij nam actief deel aan de Nederlandse Congressen en publiceerde in dat kader over de Vlaamse beweging.

Edward van Robays (1855-1906) was een Vlaamsgezinde priester die er onder meer voor ijverde om de wiskundige vaktaal in de humaniora te vernederlandsen.