Encyclopedie

Jules van Caenegem (1880-1942) was ingenieur, onderwijzer en minister van Openbare Werken. Al medestichter van het VEV maakte hij zich sterk voor een Vlaamse meerderheidspositie in het bestuur van de Limburgse mijnen.

Richard van Cauteren (1903-1987) was burgerlijk mijningenieur en hoogleraar aan de KUL. Hij werd de eerste decaan van de Nederlandstalige Faculteit Toegepaste Wetenschappen (1964-1968).

Emiel Van Cauwelaert (1910-1982) nam als politiek commentator bij de krant Het Volk en burgemeester van zijn geboortedorp Onze-Lieve-Vrouw Lombeek namens de Christelijke Volkspartij (CVP) nadrukkelijk Vlaamsgezinde standpunten in.

Karel van Cauwelaert (1905-1987) was de Vlaamsgezinde hoofdredacteur van het dagblad Het Volk en werd ook senator voor de CVP.

Alfons van Coillie (1884-1949) was stichtend voorzitter van het Katholiek Vlaams Verbond, dat ijverde voor het minimumprogramma.

Adriaan van Coppenolle (1893-1975) was een Vlaamsgezinde katholieke militair, die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanaf februari 1943 hoofd was van de rijkswacht.

Annemie van de Casteele (1954) was achtereenvolgens Kamerlid voor de Volksunie, voorzitter van Spirit en Senator voor de Vlaamse Liberalen en Demokraten.

Louis van de Laar (1921-2004) was een Nederlands bestuurder en politicus die een belangrijke rol speelde bij het ontstaan van de Nederlandse Taalunie.

De vermogende geneesheer Alfons van de Perre (1872-1925) speelde als actor in het flamingantische middenveld, als medeoprichter, beheerder en commentator van de krant De Standaard en als Kamerlid namens de katholieke partij (1912-1919) ee

Rik van de Voorde (1910-1976), ‘de rode Vlaamsgezinde apotheker’, engageerde zich van in zijn Gentse studietijd in de Vlaamse beweging.

Aloïs van de Vyvere (1871-1961) was een advocaat en katholiek politicus. Hij zetelde twintig jaar in de Kamer en vervulde meerdere ministerfuncties. Hij werkte onder andere mee aan initiatieven op het vlak van de taalwetgeving.

Céline van de Weyer (1925) speelde als politica een belangrijke rol in de strijd om het behoud van het Nederlandstalig karakter van de Vlaams-Brabantse rand rond Brussel en in het bijzonder van de faciliteitengemeente Sint-Genesius-Rode.

Sylvain van de Weyer (1802-1874) was een van de leiders van de Belgische revolutie in 1830.

Jef van de Wiele (1903-1979) was een leraar, schrijver en leider van de Duitsch-Vlaamsche Arbeidsgemeenschap. Hij trad tijdens de Tweede Wereldoorlog in de culturele en politieke collaboratie en speelde er een vooraanstaande rol.