Encyclopedie

Leonard Willems (1864-1938) streed vóór de Eerste Wereldoorlog voor de erkenning van het Vlaams als officiële taal. Het activisme wees hij af. Ook publiceerde hij over taalkunde en geschiedenis.

Paul Willems (1912-1977) was een in het Frans schrijvende Antwerpse jurist en auteur, die professioneel was verbonden aan het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Pieter Willems (1840-1898), hoogleraar klassieke filologie en bijzonder succesvol academicus, speelde een prominente rol in het letter- en taalkundige organisatieleven en was een van de sleutelfiguren in de oprichting en ontwikkeling van het David

De Nederlandse historicus Arie Wolter Willemsen (1930-2003) was een specialist inzake de geschiedenis van de Vlaamse beweging in het algemeen en van het Vlaams-nationalisme tijdens het interbellum in het bijzonder.

Johan Winkler (1840-1916) was een Friese dialectoloog en naamkundige die vanaf de jaren 1880 interesse had voor de West-Vlaamse taalbeweging en volkscultuur. Hij sloot vriendschappen met Guido Gezelle en Juliaan Claerhout.

Franz Winterstein (1862-1922) was een Alduitse ideoloog en medewerker van het tijdschrift Germania, dat vanaf de jaren 1890 tot na het einde van de Eerste Wereldoorlog interesse aan de dag legde voor de Vlaamse beweging.

De Duits-Nederlandse Hermann Wirth (1885-1981) was in 1914-1915 een belangrijke contactman van de Gentse Jong-Vlamingen in het plaatselijke bezettingsbestuur en bleef tot het einde van de oorlog actief in de propaganda voor de Flamenpolitik.

Charles Woeste (1837-1922) was een conservatief politicus.

Johann Wilhem Wolf (1817-1855) was een Duitse pan-Germanist die tussen 1840 en 1847 in Gent en Brussel verbleef. Hij was een pionier van de volkskunde in Vlaanderen.