Encyclopedie

De Nederlandse historicus Pieter van Hees (1937-2021) was vanaf de jaren 1960 gedurende meer dan een halve eeuw – naast de Vlaming Lode Wils, met wie hij meermaals polemiseerde – de historicus bij uitstek van de Groot-Nederlandse beweging.

Edmond van Herendael (1841-1880) engageerde zich binnen verschillende Vlaamsgezinde culturele en literaire verenigingen en was politiek actief bij de Nederduitsche Bond en de Meetingpartij.

Hubert van Houtte (1872-1948) was hoogleraar geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Gent (RUG). Hij publiceerde vooral over de geschiedenis van het graafschap Vlaanderen en de prijzengeschiedenis.

Jacob van Lennep (1802-1868) was de bekendste romanschrijver van de Nederlandse negentiende eeuw. Tijdens de Belgische Revolutie distantieerde hij zich van de zuiderburen.

De jezuïet Jozef van Mierlo (1878-1958) verwierf bekendheid als eminent literatuurhistoricus en als publicist die het Vlaams-nationalisme theoretisch trachtte te onderbouwen.

Paul van Overzee (1897-1968) was lid van de Dietsche Bond. Hij publiceerde geregeld over historische en Groot-Nederlandse aangelegenheden in bladen zoals de Dietsche Gedachte en Schakels.

Paul van Oye (1886-1969) was hydrobioloog en hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Gent.

Otto van Rees (1825-1869) was jurist en hoogleraar aan de universiteiten van Groningen en Utrecht. Hij nam actief deel aan de Nederlandse Congressen en publiceerde in dat kader over de Vlaamse beweging.

Robert van Roosbroeck (1898-1988) was een onderwijzer, publicist en historicus. Hij was betrokken bij het activisme en de collaboratie, onder andere als schepen van Antwerpen en lid van de Vlaamsche Landsleiding.

René van Sint-Jan (1887-1970) was vanaf de Eerste Wereldoorlog docent in het hoger onderwijs. Hij werd buitengewoon hoogleraar in de Neerlandistiek aan de universiteit in Münster. Hij werd veroordeeld voor activisme en collaboratie.

Priester Theodoor Van Tichelen (1877-1945) publiceerde uitgebreid ten bate van de Vlaamse cultuur. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte hij mee aan het anti-Duitse blad De Vlaamsche Leeuw.

Honoré van Waeyenbergh (1891-1971) was vice-rector (1936-1940) en rector (1940-1962) van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij droeg bij aan de vernederlandsing van de universiteit.

De Gentse hoogleraar geschiedenis Hans van Werveke (1898-1974) was gedurende bijna een halve eeuw een boegbeeld van het sociaal voelend, niet partijpolitiek en Vlaamsgezind liberalisme.